تبلیغات
وب شیمی - انواع پیوندهای شیمیایی

ضمن عرض سلام و خوش آمد گویی به شما بازدیدكننده عزیز، با توجه به اینکه نظرات و پیشنهادات شما در بهبود پایگاه نقش مؤثری ایفا میکند لذا خواهشمند است ما را از نظرات ارزنده خود محروم نفرمایید. نظرات شما پس از بررسی و بازبینی جهت نمایش در سایت قرار داده می شود.
با تشكر : قاسم حیدری

به منظور دانلود بهتر و سریعتر فایل ها میتوانید از این برنامه استفده كنید:

فایلهایی كه از این سایت دریافت می كنید فشرده شده اند. برای خارج كردن آنها از حالت zip به این برنامه نیاز دارید:

برای مشاهده فایلهای pdf بر روی سیستمهای خود به این برنامه دارید:

پیوندهای شیمیایی مهم عبارتند از:

پیوند فلزی ، پیوند یونی و پیوند كووالانسی.

پیوند فلزی تنها بین اتم های فلزی ایجاد می شود. فلزات اصلی یا عناصر دسته ی S در دو ستون سمت چپ جدول و فلزات واسطه (گروه B ) در قسمت وسط جدول تناوبی بین فلزات دسته ی S و نافلزات دسته ی P قرار دارد. اول از همه باید فلزات و نافزات را بشناسید. وقتی عناصر ما فلز تنها باشند، بین آنها پیوند فلزی برقرار می شود. فلزات به دلیل داشتن انرژی یونش بسیار پایین، به راحتی الكترونهای لایه ی ظرفیت خود را در دریایی از الكترون می ریزند كه به همه ی اتمها تعلق می گیرد. عامل پیوند فلزی، جاذبه ی الكتروستاتیكی بین یونهای مثبت فلزی و الكترونهای موجود در دریای الكترونی است.

اما پیوند یونی، پیوندی است كه از انتقال الكترون از یك عنصر فلزی به یك عنصر نافلزی صورت می گیرد. بنابراین یكی مثبت و دیگری منفی می شود. بنابراین وقتی یك تركیب دوتایی دیدید كه یكی از انها فلز و دیگری نافلز یود، حتماً پیوند انها یونی است كه خیلی پیوند محكمی می باشد مانند پیوند بین لیتیم و كلر در تركیب LiCl .

اما پیوند كووالانسی از اشتراك الكترون بین دو نافلز ایجاد می شود. بنابراین هر كجا یك تركیب دیدید كه هر دو عنصر نافلز هستند، پیوند بین آنها كووالانسی است مانند پیوند بین كربن و اكسیژن در تركیب CO2 یا پیوند بین ید و فلوئور در تركیب IF5 .

می دانید ساختار لوویس تنها و تنها برای یم تركیب یا مولكول كووالانسی رسم می گردد. برای رسم ساختار لوویس 7 مرحله ی طلایی وجود دارد .

به عنوان مثال می خواهیم ساختار لوویس CO2 را رسم كنیم. به این ترتیب عمل می كنیم:

1) ابتدا چیدمانی از اتم ها برای گونه ی مورد نظر در نظر می گیریم. برای اینكار اتمی كه الكترونگاتیوی كمتر دارد، غالباً اتم مركری واقع می شود. هیدروژن و هالوژنها نیز معمولاً موقعیت های انتهایی را اشغال می كنند. حال در اینجا ساختار فرضی برای كربن دی اكسید به این صورت است: O C O

2) جمع تمام الكترونهای ظرفیت اتم های موجود در گونه را بدست می آوریم. تعداد الكترونهای ظرفیت اتم هر عنصر اصلی با شماره گروه قدیمی آن عنصر در جدول تناوبی برابر است. در مورد آنیونهای چند اتمی، به تعداد بار منفی، به رقم فوق افزوده می شود و در مورد كاتیونهای چند اتمی، به تعداد بار مثبت از مقدار فوق كاسته می شود. در مورد CO2 ، می دانیم كه اتم كربن به گروه 4 و اتم اكسیژن به گروه 6 تعلق دارد، بنابراین مجموع الكترونهای ظرفیت برابر است با 16=6+6+4 بار هم كه ندارد.

3) تعداد الكترونهایی كه هر اتم برای رسیدن به هشت تایی نیاز دارد را بدست می آوریم. می دانیم تنها برای اتم هیدروژن باید دو الكترون محسوب كنیم. بنابراین برای گونه ی مورد نظر ما كه سه اتم دارد و هیدروژن هم ندارد، هر سه اتم باید به آرایش هشت تایی برسند و بنابراین كل الكترونهای مورد نیاز برابر است با 24=8*3 .

4) تعداد الكترونهای بدست آمده در مرحله ی سوم را منهای تعداد الكترونهای بدست آمده در مرحله ی دوم میكنیم. این تعداد الكترون برابر است با تعداد الكترونهای پیوندی در ساختار نهایی. بنابراین 8=16- 24

5) الكترونهای پیوندی مرحله ی 4 را بر 2 تقسیم می كنیم تا تعداد پیوند یا تعداد جفت الكترونهای پیوندی به دست آید. 4=2/8

6) وجود پیوندها را با خط های كوتاه نشان می دهیم: O=C=O

7) حالا نوبت الكترونهای ناپیوندی است. برای اینكه تعداد آنها را به دست آوریم، الكترونهای بدست آمده در مرحله ی 2 را منهای الكترونهای بدست آمده در مرحله ی 4 می كنیم. یعنی تعداد الكترونهای ظرفیت را منهای الكترونهای پیوندی می كنیم تا الكترونهای ناپیوندی به دست آیند 8=8-16 . حال چك می كنیم ببینیم هر كدام از اتمها كه هشت تایی نبودند، با استفاده از این الكترونهای ناپیوندی، آنها را هشت تایی كنیم. كربن كه در وسط است و چهار پیوند یعنی هشت الكترون در اطراف خود دارد، اما هر كدام از اكسیژنها تنها چهار الكترون در اطراف خود دارند و بنابراین در كنار هر اكسیژن دو تا جفت الكترون ناپیوندی می گذاریم. (خودتان زحمت این را بكشید، چون در این صفحه امكان گذاشتن این نقاط در بالا و پایین اتم های اكسیژن وجود ندارد).

بهتر است مطلب و یك نكته ی تستی در مورد تعداد قلمرو های الكترونی برای شما دوست عزیز بیان كنم.

می دانید كه تعداد قلمرو الكترونی برابر است با تعداد زوج الكترونهای پیوندی و ناپیوندی كه در اطراف یك اتم وجود دارد. حال تعداد قلمرو اتم مركزی در مولكول ABnكه A اتم مركزی و B اتمهای انتهایی و n تعداد اتم انتهایی است، از فرمول تستی زیر به دست می آید:

2/بار-تعداد اتم انتهایی به جز S و O + شماره ی گروه قدیمی (الكترونهای ظرفیت)اتم مركزی=h

كه h همان قلمرو الكترونی است.

حال تعداد زوج ناپیوندی برای اتم مركزی برابر است با قلمرو الكترونی منهای تعداد n یعنی

h-n = تعداد زوج ناپیوندی

به عنوان مثال گفته می شود در مولكول NH3 تعداد زوج ناپیوندی اتم مركزی چند است، ما بدون اینكه به رسم ساختار لوویس آن كاری داشته باشیم، ابتدا تعداد قلمرو را به دست می آوریم:

4=2/3+5=h بنابراین اتم مركزی 4 قلمرو دارد. حال در مرحله ی بعد 1=3-4 زوج ناپیوندی به دست می آید.

مثال دیگر مولكول SO2 است. ابتدا قلمرو الكترونی را به دست می آوریم: 3=2/0-6 یعنی چون گفتیم شماره گروه منهای تعداد اتم انتهایی به جز S و O ، و دو اتم انتهایی در اینجا اكسیژن است، آنها را محاسبه نمی كنیم. حال تعداد زوج الكترون ناپیوندی برابر است با 1=2-3 = h-n

درمورد یونهای چند اتمی مانند كاتیون آمونیوم NH4+ یا آنیون نیترات NO3- . باید گفت بین تمام اتمها در یك یون چند اتمی، تنها و تنها پیوند كووالانسی برقرار است. یعنی در كاتیون NH4+ ، اتم نیتروژن به هر یك از اتمهای هیدروزن با پیوند كووالانسی متصل شده است.

ولی در تركیب NH4NO3 بین كاتیون آمونیوم و آنیون نیترات، پیوند یونی برقرار است.

بوریك اسید در محلول، اسیدی بسیار ضعیف و یك ظرفیتی است. یونش آن را در محلول بسیار رقیق می توان به صورت زیر نشان داد:

B(OH)3 (aq) + H2O = H+ (aq) + B(OH)4- (aq)

مولكولهای B(OH)3 در یك بلور به وسیله ی پیوندهای هیدروزنی به یكدیگر متصل شده اند و درواقع تمام مولكولها با اتصال به یكدیگر یك مایع مجتمع را تشكیل می دهند.

در چه صورت یك H اسیدی می شود و می تواند به صورت یون هیدرونیوم آزاد شود، درصورتیكه متصل به اكسیژن باشد و سپس اكسیژن نیز به اتمی الكترونگاتیو متصل باشد تا این اتم الكترونگاتیو بتواند الكترونهای اكسیژن را تا حدودی به سمت خود بكشد و سپس اكسژن كه دارای كمبود الكترون می شود، بتواند الكترونهای پیوندی O-H را به شدت به سمت خود بكشد، درنتیجه یون H+ جدا شود.



نوشته شده توسط قاسم حیدری در 1387/10/2 و ساعت 00:35 [+] | نظرات ()





Powered by WebGozar

كدامیك از موضوعات زیر برای شما مفیدترند و دوست دارید بیشتر در سایت قرار گیرند؟ •